De vernieuwde Airsoftskirms.nl

Het werd wel een keer tijd he? Het oude forum was niet echt actief meer en na wat brainstormen hebben we besloten de site weer wat actiever te maken.
Om te beginnen met een overzicht van Airsoft Skirms. Kan ook niet anders met zo'n naam he? We zijn nog een beetje aan het bedenken wat we nu nog meer met de site kunnen maar ook willen doen.Of er nog een forum gaat komen?

Lees verder

Wat is airsoft?

Nieuw/onbekend met airsoft? Hier een kleine toelichting over wat nu airsoft is en wat de afspraken/regels zijn. Een waarschuwing is wel op zijn plaats!! Airsoft is enorm verslavend!
watis

Lees meer

Laatste berichten

Nacht en dag skirmish @ MX terrein 1 28/29 mei 2005

“Eerst even dit voor ik verder ga met mijn verhaal.. Hoewel ik me prima hebt vermaakt ga ik zo nu en dan misschien wat negatief zijn. Dit is naar niemand toe persoonlijk bedoeld. Het is gewoon zoals ik het evenement en alles er omheen heb ervaren. Het is dus mijn persoonlijke mening

HaBoo”

Na veel gedoe op mijn werk toch voor elkaar gekregen om de zaterdag vrij te krijgen 😀 Op het laatste moment nog even een veldbedje aangeschaft.. Omdat wij de nachtskirmish en de daar opvolgende dag skirmish wilde spelen leek me een paar uurtjes slapen niet verkeerd 😀

Rond een uurtje of 3 stond Dennis voor mijn deur en na het oppikken van onze mede N-BATter Nick was het op pad richting Lanaken waar onze wapens liggen opgeslagen. Aangekomen op het kampeercentrum werden we weer zoals altijd enorm gastvrij ontvangen door Dennis zijn ouders. Het was lekker weer.. best gezellig en daardoor de tijd een beetje vergeten. Na Dennis weer wat op gang gebracht te hebben laden we de wapens in de auto en snel op pad naar het MX terrein 1. Zoals schijnbaar altijd als ik speel kwamen we te laat aan.. We waren gelukkig niet de laatsten. Een aantal Hunters waren ook net aangekomen en hun spullen aan het uitladen.

Natuurlijk volgde hier het gebruikelijk handen schudden, tijd niet gezien kreten en andere sociale dingen zoals die nu eenmaal gaan 😛 Nadat we de spullen naar boven hadden gebracht waar al een leuk kamp was ingericht werd het spel al gestart. Wij speelde eventjes niet mee en begonnen met het “opzetten” van ons kampje. Na het zeer vakkundig ophangen van ons zeiltje en het plaatsen van onze veldbedden/hangmat gingen we onze spullen in orde maken om aan het spel mee te doen.

Hier werd me al gelijk duidelijk dat er totaal geen sturing was in ons kamp 😀 Een aantal “dapperen” probeerde het wel maar lukte niet echt. Zonder ook maar enig idee te hebben over wat de opdracht was gingen we het veld in op zoek naar de tegenstander. Netjes in lijn gingen we op pad.. Dennis voorop, ik in het midden en Nick dekte onze achterkant. na een tijdje zo door de bossen te banjeren hoorden we wat schoten wisselingen en gingen daar natuurlijk op af 🙂 Langzaam naderden we The Creek and the Nol waar we in een behoorlijk spannend gevecht belande.. Wij zaten een beetje ongunstig en werden van meerder kanten beschoten.. We werden gelukkig niet geraakt maar we zaten aardig vast. Opeens werden we van achtere aangevallen.. alle 3 hit… lullig was dat later bleek dat dit mensen van team oranje waren.. Ons team dus 🙁 “We zagen de lintjes niet” N00BS!. Najah.. it heppuns.. Dus wij naar de VN post om onze straf uit te zitten 🙂

Het begon al aardig donker te worden toen we weer terug kwamen in ons kamp. Aantal mensen waren de boel aardig aan het versieren met wel erg veel glowsticks.. Totaal nutteloos en soms zelfs lastig maar was wel erg kleurrijk. Na even wat gegeten en gedronken te hebben probeerde ik wederom te achterhalen wat nu de bedoeling was.. Ik heb nu nog steeds geen idee.. We zijn gewoon weer op pad gegaan.. Samen met mijn mede N-BATters drongen we behoorlijk diep de forbidden zone binnen. Aan het eind van die forbidden zone lag het vijandelijke kamp. Na een in het donker erg moeizame wandeling kwamen we in een bocht wat tegenstanders tegen die gelukkig iets te vroeg begonnen te schieten. Ze raakten nu alleen maar Dennis die voorop liep. Zowel Nick als ik doken gelijk de bosjes in waar een spannend kat en muis spel begon. Na een poosje heen en weer schieten werd ik geraakt en vertrok braaf richting de VNpost om mijn straf uit te zitten 😀 Trouwens best lastig in het donker 😛 Bij de VN post aangekomen besloot ik daar gelijk maar even te wachten op rest van mijn mede N-BATters. Duurde niet echt lang of ook zij kwamen naar de VN post. Gezamelijk vertrokken we weer richting ons kamp waarbij Dennis bij het naderen van ons kamp nog een behoorlijke smak maakte en naar later bleek toch wat ribben gekneusd had.. We rusten weer even wat, vulden onze magen en magazijnen. babbelde wat met onze mede strijders.. en weer op pad 🙂

Dit keer besloten we om de bunker te gaan verdedigen.. wij die klote berg op en stelling genomen.. een tijdje gebeurde er weinig. Mensen hoorde wat.. schenen daar met hun lampjes op en er was nix.. Na verloop van tijd kwamen er ineens lichtgeven bolleke’s onze kant op CONTACT!! iedereen schoot op vanwaar de bb’s kwamen maar vogel was al gevlogen. Na een paar minuten weer een salvo met die best wel kewl uitziende lichtgevende bolleke’s. Nu van een andere plek. Natuurlijk reageerde wij met de lampen aan en bergen bb’s die richting uit.. weer nix.. Dit ging zo een tijdje door. Best spannend 🙂 En die kerel met de tracerunit speelde leuk.. salvootje.. en snel verplaatsen en weer salvootje en weer verplaatsen.. Jammer genoeg werd ik door zo’n salvootje geraakt en vertrok ik richting de VN post. Later bleek dat Christian daar bezig was 😀 Is toch geraakt na het ons toch behoorlijk moeilijk gemaakt te hebben.

Eenmaal terug uit de VNpost sloot ik aan bij waarschijnlijk wat Hunters.. De enige die ik herkende in het donker was Kem 😛 We besloten door de Forbidden zone het vijandelijk kamp te naderen. Vervelende was alleen dat het echt pikkie donker was, je zag echt geen hand voor ogen. Al schuifelend probeerden we het pad te volgen wat ons ook wonderbaarlijk zonder ongelukken lukte. Ergens midden in de Forbidden zone werden we van uit de bosjes beschoten.. Niemand geraakt. We splitsen ons op en een paar man hielden de tegenstanders bezig.. ondertussen probeerde Kem en ik onze tegenstander te flanken.. Dit had zeker kunnen lukken als niet wederom een teamgenoot ons afschoot. En die kerel gebruikte nog een nachtkijker ook! ” uhm.. sorry.. zag je lintje niet” Blah.. 😛

Wij richting de VN post.. Daar aangekomen zag ik Dennis al zitten.. kerel was beetje moe en had wat last van die valpartij.. Na wat babbelen en beetje bijkomen zochten we Nick weer op en probeerden we via een omweg bij the Rock te komen. We gingen helemaal buitenom 🙂 We kwamen bij het bushokje en werden beschoten.. HIT! Wij dichterbij.. en wat bleek? Team Oranje.. Ons team 🙂 Ik was dus al een aantal malen geraakt die nacht maar pas 1 x door de tegenstander.. de rest door teamgenoten. beetje jammer 🙂 Nick was nog niet geraakt en bleef achter bij het bushokje om onze vlaamse vrienden te helpen bij de verdediging van het hokje 🙂 Wij vertrokken richting de VNpost met de belofte snel terug te komen. Hebben we dus niet gedaan 😀 Na het uitzitten van onze straf was het even tijd voor een dutje.. En Nick had zijn radio uitstaan en was dus niet te bereiken. Dennis ging nog ff wat rommelen met zijn nieuwe VSR en ik probeerde wat te knorren.. Ik ben ouwe man.. Heb ff wat rust nodig 🙂 Later kwamen ook Dennis en Nick ff wat rusten waarbij Dennis nogal wat problemen had om in zijn o-zo-handige hangmat te komen 😀 Hij donderde er een paar x uit 😉

Na toch nog even wat gerust te hebben was het een uurtje of 6:00 en besloten we tot een laatste aanval.. Hoewel het spel tot 6:30 duurde waren er al een aantal mensen aan het omkleden.. maar wij gingen toch nog even op pad 🙂 Net over het dijkje kwamen we een flinke groep van onze tegenstanders tegen die aan kwamen lopen voor een laatste grote aanval.. wij werden na kort vuurgevecht uitgeschakeld en de tegenstander ging over het dijkje en opende het vuur op de daar omkledende mensen.. beetje jammer. Je kan mij niet wijsmaken dat je niet ziet dat mensen zich omkleden. Witte onderbroeken lijken nu niet echt op camobroeken 😉

Game over.. Eerste nacht skirmish van MX was duidelijk een succes 😀

Over de daarop volgende dag skirmish valt verder weinig te vertellen.. We hebben 1 pot meegespeeld en besloten toen maar om naar huis te gaan ivm de vermoeidheid 🙂 Maar in die eerste pot van de zondag heb ik toch nog 3 kills gemaakt in onze poging de Frikandellenheuvel te beschermen.

We doen duidelijk geen dagskirm meer na een nachtskirm 😉

Het was leuk,
Het was spannend,
Het was erg vermoeiend 😛

MX is van plan nog meer nachtskirms te gaan houden. Mocht je tijd en zin hebben is het zeker een aanrader!

Laterzz

HaBoo

 

 

 

After Action Report: 7 November 2004: The Day of Days

After Action Report: 7 November: The Day of DaysAller eerste wil ik Aircav en Command0 bedanken voor het verzorgen van deze goed georganiseerde dag, ik vond het zeer goed uitgewerkt en er was zichtbaar erg veel moeite ingestoken.

De avond voor deze grote dag was ik al druk in de weer geweest om al mijn spullen bij elkaar te rapen zodat ik zeker zou zijn geen belangrijke spullen vergeten te mee te nemen. Ook ging ik mijn nieuwe aanwist testen: 1 paar woodland handschoenen een holster en mijn zelf gemaakte sling, dus deze moest ik ZEKER niet vergeten. De manier waarop Aircav deze skirmish ging aanpakken was al meerdere malen in mijn hoofd uitgedacht voordat zij met dit idee kwamen. Ik was dus erg enthousiast over hoe het zou bevallen bij mij en voor anderen. Zoals gewoonlijk kon ik erg moeilijk in slaap komen en dit keer was het alleen maar erger.

Om 7:10 ging mijn wekker en na nadat ik mijn kleren had aangetrokken en de laatste spullen in de auto had gepropt vertrok ik om 17:15 richting DaField (Jeroen), vervolgens snel door naar Rotterdam om daar Horus op te halen. Ahfijn, rond 7:50 vanuit Rotterdam richting Schoten. Ik had nog een lijstje met deelnemers wie bij welke teams waren ingedeeld en dat zag er gunstig uit voor ons team(alpha). Toen we om 9:00 aankwamen waren we enigszins verbaasd dat het al zo druk was aangezien we hadden verwacht dat niet iedereen had begrepen dat er al om 9:00 verzameld zou worden.

Eerst nog even wat tafels neergezet en kennisgemaakt met enkele forumleden en vervolgens snel aankleden. Ff mijn g36c-tje testen en hij schoot zoals gewoonlijk weer lekker. Nog ff snel gechronood, schoot rond de 300 fps zonder hop-up en met hop-up 290-300fps. In de zomer schoot die 310 maar met dit koudere weer was het te verwachten dat die iets langzamer schoot. Nadat iedereen zijn lintjes hadden ontvangen rond 10:15 werd er een korte briefing gehouden over de inhoud van de dag en wie welke basis beheerde. Wij waren ingedeeld bij team Bravo, wat ons enigszins verbaasde aangezien volgens de lijst op het forum bij team Alpha behoorde. Vervolgens bleek ook dat de squads van bravo en alpha door elkaar waren gegooid en het zag er ineens een stuk minder aantrekkelijk voor ons uit. Na deze kleine teleurstelling zijn we naar onze base vertrokken, welke zich bij de bunker achter Hamburger Hill bevond. Gelukkig hadden we nog altijd Bravo4: Deathtrap, Mr. Fibble en kamaraden aan onze zijde en de squad van Bravo 1: Nico, Viper en Bravo 2: Lucifer en Skull. Onze squad, Bravo 3, bestond uit: SolidSnake, Eitje, SlickAxle, DaField(RTO) en ik (Squadleader). Overigens bevond de base van enemy zich in de trenches naast het nettengeval.

Hier kregen we een briefing van 2 Aircav members (Sgt. Anderson & ? (=1 van de organisators, maar niet Emp)) over de Objectives die deze hele dag zouden gelden:
Objectives 1: Transport the fuel and protect it.
Van deze missie was bedoeling dat wij de 7 kartonnen dozen waarop FUEL stond te transporteren naar de “Fuel Dump” welke zich bevond op het grasveldje tussen de safetyzone en de base van de enemy. Wanneer 1 van de dozen werd geraakt was niet missie gefaald en heel de squad welke deze droeg opgeblazen. Wanneer Bravo aan het einde van de dag de 7 dozen onbeschadigd in de fuel depot hadden verzameld hadden we deze objective gewonnen.
Objective 2: Kill 2 squadleaders within a given time, from a given time.
Hierbij was het de bedoeling dat bravo vanaf een later door te geven tijd, 2 squadleaders ombracht binnen een bepaalde tijd. Tenminste, zo begreep ik de objective. Helaas heb ik als squadleader nooit het sein gehoord wanneer deze tijd inging, dus van deze missie is voor mij niet veel terecht gekomen.
Objective 3: Capture the bridge and hold it for 3 radio calls
Hierbij moesten we de brug in handen nemen en 3 keer reageren opeenvolgend op een oproep, via de radio die op de brug lag. Wanneer dit lukte veranderde de respawn tijd van de enemy van 15 naar 30 minuten. Later begreep ik dat deze respawn tijd voor maar 1 keer geldig was en wanneer je de 2e keer spawnde gewoon weer een spawn tijd van 15 minuten kreeg.

So far de missie’s. Let’s get the game started:
Bravo 5(SL:Bullseye) kreeg als taak de brug te gaan innemen en behouden. Onze squad, Bravo 3 kreeg de opdracht recon te doen. Evenals Bravo 2. Bravo 1&4 bleven achter om de fuel te regelen.

Ik had met mijn squad afgesproken te volgende formatie aan te houden: Vooraan 2 grunts, vervolgens de Squadleader, hierna de RTO en als laatste voor rugdekking 1 Grunt.
1e: poging. Ik vertrok met mijn squad via de brug, waar alweer slachtoffers bij Bravo 5 waren gevallen. Aangezien wij de taak recon hadden zijn wij onderlangs hamburger hill verder getrokken en zo het genoemde Hosy Wint Trail pad opgegaan. Korte hierna werd het eerste contact gemaakt en SlickAxle werd als eerste uitgeschakeld. Korte hierna werd ook Eitje gepanged maar de panger kreeg hierna de volle lading van mij. Volgens mij schakelde SolidSnake ook nog iemand uit maar dat weet ik niet zeker meer. Vervolgens zijn de via het Hosy Wind Trail pad verder gegaan met onze recon. SolidSnake als pointman en DaField als last man. Vervolgens liep SolidSnake in een booby trap neergelegd door ons eigen team. Onze RTO die dit wist was het alleen vergeten door te geven ?. Inmiddels hadden ons 2 man squad visueel contact gemaakt met Bravo 2. Deze hadden de rest van Hosy Wind Trail gesecured en de Fuel Transport kon beginnen. Inmiddels waren onze squadmembers ook weer gerespawned en bij ons aangesloten. Onze taak was nu het “fuel depot” vrij te houden van enemy’s en ook de toegang ernaar. Na veel ge-radio en geschoven zou Bravo 4 onze kant opkomen met Fuel. Inmiddels had slickaxle de voorste positie ingenomen op de greppel langs het safetyzone pad, en waren SolidSnake en Eitje zich aan het verschuilen in de grasveld van de Fuel Dump. Hier hielden wij de verdediging aardig vast, maar de toevoer van fuel nam erg veel tijd in beslag. Gelukkig werd er via de radio goed gecommuniceerd en op deze manier werden alle statussen goed doorgegeven. Helaas hadden de enemy’s Maverick en Rain positie ingenomen bij de bunker aan de safetyzone. Vanaf daar werd bravo 4 langzamer hand uitgeschakeld door de long range wapens van onze enemy’s en bravo 4 had weinig kans met hun beperkte range van hun wapens. Tijdens het overleg wat te doen merkte 1 van onze squadmembers een vreemd figuur achter ons op, waarna vervolgens door ons aangelegd werd en om indentificatie werd gevraagd. Waarop deze persoon ook aanlegde en wij direct het vuur opende. Met 4 members op deze persoon aan het schieten zou je verwachten dat hij snel uitgeschakeld was maar hij bleef schieten. Na een 5 seconde durend bb-gevecht kreeg ik een lading bb’s over mij heen en riep ik hit. Aangezien ik zelf ook al 5 seconde zuiver op hem schoot ben ik naar deze persoon toegelopen en gevraagd waarom deze niet hit riep. Ik zag toen ook dat het om een Aircav member ging en dat dit om een mercenarie ging. Dat verklaarde dus een hoop waarom deze ongemerkt achter ons was gekropen. Anyway, deze persoon reageerde op mijn vraag dat hij pas stopte met vuren voordat hij een van ons hit had horen roepen, en dat bb’s hem daarvoor dus niet konden doden. Ahfijn, alleen onze RTO bleek NIET geraakt te zijn en de rest van onze squad was door deze tank geraakt, beetje jammer dus ?, gezien wij hem al doorhadden en wij met 4 man het vuur opende op hem. Maargoed, de organisators moeten ook lol hebben dus ik accepteerde het maar. Onze enige overlevende RTO liep met ons mee terug naar home base. Tijdens deze poging werd ook via de radio doorgegeven dat er 3 POWs waren verstopt in het veld en dat we deze moesten terugvinden.

Bij aankomst van de home base bleek dat de brug door enemy’s in handen was en onze respawn tijd was verhoogd naar 30 minuten. Omdat deze respawn tijd al om 12:15 was ingegaan wij om 12:30 aankwamen hoefde onze squad uiteindelijk nog maar 15 minuten te wachten. Ff snel wat drinken, bijladen en wat eten.

Vervolgens vertrokken wij weer richting fuel depot om Bravo 4 te ondersteunen bij het verdedigen van het fuel depot. Aangekomen daar en overleggend met de squadleader van Bravo 2 en nog 1 persoon kregen wij ineens weer de volle lading bb’s in ons rug. Bleek dat black-adder de mercenarie zich op een heuvel achter ons had verschanst en mij en de andere squadleider en nog 1 persoon uitschakelde. Dat was dus zonde van de moeite & tijd. Weer naar homebase om te respawnen. Mijn squadmembers kwamen vervolgens 1 voor 1 ook terug dus we waren snel weer een hecht team.

Inmiddels waren we de fuel depot zo goed als kwijt en volgens mij was er ook een doos geraakt dus die missie was gefaald. De volgende poging was het aanvallen in een iets grotere groep, onze Squad plus nog 2 andere members onder leiding van Skull. Na voorzichtig door de jungle te zijn gemanoeuvreerd waren we aangekomen bij het fuel depot, vervolgens kreeg bravo 3 artillerie op zijn dak en dus waren er nog maar 2 van de 7 man over, aardig pech dus aangezien we nu 3x achter elkaar werden uitgeschakeld. Iedereen baalde dus flink en mijn squadmembers zaten goed hard te floeken.

Tijdens het wachten op de respawn kwam Skull met de 3 POWs aanrennen en dit was onze eerste kleine overwinning. Aangezien onze squad alweer compleet was konden we na de respawn tijd weer met ze allen vertrekken. Missie objectives waren geupdate en BlackAdder had zich ergens in het veld begeven. Team Alpha had de missie om Blacky te vinden en mee te nemen naar hun home base. Wij moesten dit voorkomen en blacky uitschakelen. We zijn toen weer via de Brug langs hamburger hill de jungle ingetrokken. Hierna werden we beschoten maar geen directe hits. Vervolgens maakte ik een omtrekkende bewegen terwijl SlickAxle en DaField onze aanvallers van voren uitschakelde. Met SolidSnake en Eitje op mijn hielen slopen we verder. Inmiddels hadden DaField en SlickAxle het squad weer aangevuld. Waarop we weer contact maakten, hier werd SolidSnake uitgeschakeld. Plots merkte SlickAxle ook een enemy achter ons op en hierbij ontstond een mooi bb-gevecht. Inmiddels werden wij dus van voren en van achteren belaagd. SlickAxle wist met een mooie single shot onze belager uit te schakelen, het bleek om een niet Aircav mercenarie te gaan. Hierna wist ik de persoon die SolidSnake uitschakelde zelf uit te schakelen en onze weg was weer even vrij. Inmiddels was ik Eitje en SlickAxle kwijt, maar er was veel beweging bij de rand van het safetyzone-pad. Ik probeer te raken maar wanneer ik de trekker overhaalde doken te enemy’s weg bij het horen van mijn AEG. Inmiddels hadden een paar members van Bravo 2 contact met mij gemaakt en mij aan mijn zijde gevoegd. Hierna merkte wij een pakket van 3 fuel kartonnen dozen op in de jungle. Niet wetend wat er mee moesten hebben we gewacht wat nu bedoeling was. Uiteindelijk opende een member van Alpha het vuur op de dozen en heel hun squad werd uitgeschakeld door de explosie van deze fuel. Hiermee bleek achteraf ook de Ass van SlickAxle en Eitje gered te zijn die omsingeld waren op dat moment.
Na weer gehergroepeerd te zijn met Eitje, SlickAxle zijn we richting de base van team Alpha getrokken. Op dit moment bleek dat team Alpha hambuger hill had ingenomen en de base van team Bravo onveilig was gemaakt. Hierdoor werd heel de game gereset en vertrok iedereen richting hun eigen base.
De volgende missie was het brengen van de POWs vanuit onze basis naar het Heuveltje wat zich bevond op het safetyzone pad. Hierbij besloot heel bravo via de brug en linksom te trekken om zo team Alpha te verrassen. Mijn squad was aangewezen om onze achterdeur dicht te houden. Toen onze squad een verdedigende positie bij de brug in had genomen kwam heel team alpha op ons af lopen. Wat bleek: zei hadden de missie gekregen om vanuit de brug te starten en vanaf daar de pow’s vanaf het heuveltje mee te nemen naar hun base. Dus vervolgens is onze squad positie gaan innemen in de bosjes bij de bunker aan het safetyzone pad. Vervolgens hebben we toen een squad van alpha geambushed. Helaas werden we outnumbered en nadat wij enkele enemy’s hadden uitgeschakeld was heel onze squad uitgeschakeld.

De laatste missie was om de enemy base over te nemen en onze eigen basis te verdedigen.
Hierbij ging heel ons team in eerste instantie in de verdediging. Aangezien iedereen een beetje moe was in onze squad werden er eerst veel gegrapt voordat er echt serieuze posities werden ingenomen. Inmiddels was ik meer naar voren gekropen en hoorde ik overal enemy’s om mij heen. Ik hoorde oa Horus boven mij snipen met zijn Kar98. Ik zat te wachten totdat ik hem kon overmeesteren maar vervolgens hoorde ik ook een AEG links van mij op enkele meters afgaan. Ik besloot te wachten en ze te voorbij te laten gaan. Helaas wisten mijn squadmembers mijn positie niet goed te bepalen en schoten mij vol in de rug in plaats van de persoon links van mij zat. Daarvoor nog bedankt, ik had een aantal mooie kills kunnen maken dat moment ?

Zoverre heb ik de hele dag meegemaakt, aardig verhaal als ik het zo lees.

Nog even mijn ervaring met dit nieuwe systeem:
• Het zijn veel regeltjes dus de eerste keer was het ff wennen om ze allemaal te onthouden en te handhaven maar uiteindelijk is er zeer goed mee te spelen.
• De booby-traps zijn erg leuk en via deze team-base manier spelen zijn ze goed bruikbaar, erin houden dus.
• Doordat een goede RTO veel moeten radio-en heeft deze aanzienerlijk minder tijd om hiernaast ook op de front linie te schieten. Je moet er dus van houden om ook met andere dingen bezig te zijn behalve knallen.
• Idem voor de Squadleader, ik was veel bezig mijn squad in de gaten aan het houden en bij elkaar te houden en aan te sturen. Je moet er dus van houden om ook met andere dingen bezig te zijn behalve knallen.
• De manier van respawn en geen pauze trok mij goed. Doordat wij redelijk vaak respawnde hadden we genoeg tijd om onszelf te resupplyen en kleine pauze’s nemen.
• Van mij part wordt er met dit systeem 1 keer per maand gespeeld, dus normale skirmish en deze skirmish om en om.
• De manier van in squads spelen trekt mij erg aan en ik vind het een nieuwe dimensie van airsoft spelen.
• De mercenaries hebben het ons heel erg zuur gemaakt en naar mijn weten kan je jezelf er niet erg makkelijk tegen beschermen, zeker niet als een mercenarie pas ophoudt als hij 1 kill heeft gemaakt. Ik kan er mee leven maar het heeft voor mij geen positief toegevoegde waarde.
• Voor zover ik zelf kon zien speelde iedereen Fair en de sfeer was prima.

12-12-2004 @ skirm van Military Xperience op hun nieuwe terrein nabij Kanne

Niet een uitgebreid verslag, maar meer wat observaties over de skirm

De reis vanaf het verzamelpunt is niet zo ingewikkeld, maar wel vrj lang over soms vrij moeilijk begaanbare zandpaden. Eenmaal aangekomen bleek dat wij ons met al onze spullen (tassen, kisten, zakken en zooi) nog circa 300 meter door open veld moesten verplaatsen. Het gevloek was dan ook niet van de lucht! Allemaal afgemaaide mais, net punji-sticks… En koud was het ooK! Maar ja, dat wisten we. (Alleen in open veld met wind lijkt het net even iets kouder… )

De safety-zone is een lange strook gras, eigenlijk meer een plateau van ongeveer 30 meter breed. Gelijk daarnaast duikt het terrein een goede 20 meter de diepte in. Zie de foto’s. Het gehele terrein, behoorlijk groot overigens, is doorsneden met 2 tot 4 meter brede zandpaden. De ene helft van het terrein bestaat uit heuveltjes van gemiddelde hoogte met vlaktes ertussen, erg open terrein, vooral nu alles kaal is in de wintertijd, de andere (grootste) helft is een gebied vol steile heuvels. De behoorlijke hoogteverschillen duiken soms onwijs steil naar beneden, wat in de modderige omstandigheden zorgde voor menige val- en glijpartij. Op de lage plekken liggen kleine vennetjes, en zowat elk pad was een aaneenschakeling van relatief diepe plassen (de modder stond regelmatig tot aan je enkels). De hier en daar aanwezige stukjes moeras en bijhorend drijfzand bezorgden mij soms wel even schrik, maar het was wel cool!

Jihad-Joe heeft er ook al iets over gezegt: waar geen pad is, zijn 9 van de 10 keer dichte, doornige braamstruiken. Regelmatig ondoordringbaar dus. Dat dwingt je vaak de paden te gebruiken. Aangezien dit op veel andere terreinen juist niet zo is, is dat soms wel een welkome afwisseling. Als je echter onder vuur ligt duik je niet zo gemakkelijk de bosjes is. Hoewel, wel er IN, maar kom er dan nog maar eens UIT! Uiteraard zijn er ook nog wel ‘normale’ bosjes hoor…

De LG is al begonnen om hier en daar wat met het terrein te doen. De VN-post was een simpele heuvel met een vlag, ‘ons’ hoofdkwartier ook, maar het ‘rode’ hoofdkwartier had soortement van barricades en een houtvuur (met frikadellen!) Dit terrein leent zich wel erg voor het echt bouwen van dingen, die zijn dan een welkome afwisseling en maken een duidelijk onderscheid.

Een dagje op het nieuwe terrein van LG betekend: Tot aan je knieen onder de modder zitten, afgepeigert zijn door alle heuvels op en af, grote afstanden lopen, maar wel fun! Het is een mix tussen de heuvels van Schoten (CommandO), maar dan meer, steiler en hoger, en dat dan op een terrein groter dan Aywaille (AA). Schept zeker mogelijkheden!

Wat mij brengt op een tweede punt, dat een beetje tussen mijn verslag over het terrein en over de organisatie in valt… De mede-gebruikers! Nee, geen Airsofters, maar 4×4 terreinwagens in alle soorten en maten, crossmotoren, Quads… En niet een of twee: Velen! En allemaal tegelijk! Overdrijf ik nu niet? Nou, laat ik het houden op op z’n minst 8 4×4’s, 6 crossmotoren en even zoveel Quads. Minimaal. En die doorkruizen doodleuk het terrein. Wat je ook doet. Dus je bent aan het spelen, springen er opeens crossmotoren uit de bosjes. Of er duikt ineens een grote Nissan terreinwagen naast je op. Of een asociale Quad-rijder laat even aan zijn vriendjes zien hoe je zoveel mogelijk modder op laat spatten als je wegrijd (terwijl mensen hun spullen en AEG’s daar lagen :-S, nog sorry dat ik zo uit mijn plaat ging tegen die eikel. Common sense please!).

Er schijnen hier afspraken over gemaakt te gaan worden? Ik neem aan dat het kader van de LG ons dat nog laat weten. Hopelijk hebben we er de 16e januari geen last van op de DonD-dag… Wat overigens wel grappig was is dat ik een keer onder vuur opgetrokken ben door simpelweg achter een rijdende jeep te schuilen! Cool! Alleen stond er geen .50cal op gemonteerd!

Dan de organisatie. Het aggregaat was kaduuk, dus er was GEEN KOFFIE! Aarrrgghhhh!!! De worstjes werden in een pan vocht opgewarmt (zie de foto voor het eindresultaat), en er was een eppo die keurig zijn hamburger zat te verkolen door hem IN het vuurt te houden, maar die at hem ook zelf op (nog beterschap overigens). Natuurlijk was er wel meer dan eten hoor! We kwamen tenslotte om te spelen!

De ‘opwarmronde’ leidde de twee groepen, rood en geel, eerst naar hun respectievelijke beginpunten. Ter plekke werd pas de uitleg gegeven, waardoor ik (ik wachtte nog even op iemand) alle uitleg miste. Het was sneller en handiger geweest dat centraal te doen, dan had het maar een keer gehoeven! Maar oke. De eerste ronde was relatief snel voorbij. De tweede echter… Nou, laat ik het er op houden dat ons aller geliefde Christian (die jongen doet zo hard zijn best!) in zijn eentje 22ha over ging om de vlaggen te plaatsen. Dus dat duurde… En duurde… VErschillende van de ervaren airsofters opperden al om een eigen partijtje op te starten, want het duurde LANG en het was KOUD! Maar dan toch eindelijk van start.

Even een paar steekwoorden. 8(!) groepen, thermoskannen met missieopdrachten, radiofrequenties op bomen, frikadellen, Dr. Oppenheimer, CIA Headquarters Langley, atoomgeheimen, B52’s, chemische wapenaanvallen, doosjes bij autobanden, noem het maar op! Basically: verdedig je basis en mol de vijand. De rest was onnodige, ingewikkelde en vergezochte franje, maar wie weet ben ik de enige die dat denkt, een zekere Stefke van de LG wil tenslotte volgende keer ook al naar schatten gaan zoeken :-S. (Jaja, ik weet wel dat hij in het totaal niet representatief is voor de de LG, maar het leek er zo op…) En gelukkig deze dag geen opdracht tot zelfmoordacties a la Rob Heul!

De spelers van LG (een aantal n00bs, een aantal ervarener spelers), hadden helaas de neiging hun reputatie waar te maken. Ongetwijfeld hebben er er velen eerlijk gespeeld, maar wederom waren er mensen waar de balletjes vanaf stuiterden, die gewoon doorspeelden, of wel opstonden en wegliepen, maar geen “HIT” riepen, hun wapen niet boven het hoofd hielden, of zelfs de bril afdeden! Ik heb meerdere mensen hierop aangesproken, maar er zei onder andere iemand tegen mij: “Maar ik ben toch af!” Hoe leg je zo iemand uit dat hij TOCH zijn bril OP moet houden? Ook bij de VN-post trof ik 4(!) mensen aan zonder veiligheidsbril. Terwijl onderaan dat zelfde heuveltje actieve spelers oprukten naar een positie van de vijand. Onacceptabel. Ook gaven mensen op het boven het hoofd of omhoog houden van het wapen het commentaar: “Maar ik ben zo moe” of “Het is zo zwaar”. Kies dan een andere sport denk ik dan. En zelf ben ik door iemand flink geraakt terwijl we gedrieeen over het midden van het pad liepen, rustig pratend, de wapens op de schouder gezet en omhoog. Toen ik begon te roepen of hij wel goed bij zijn hoofd was riep hij terug: “Maar je hield je wapen toch ‘zo’?” Hij deed het voor met zijn FaMas. Heel knap jongen, dat is inderdaad het teken van ‘ik ben geraakt!’.

Anyway, de missies waren spannend, want Airsoften is tenslotte maar net wat je er zelf van maakt! Hoop spannende momenten, er is veel gescout, de verrekijker is tevoorschijn gehaald (altijd een goed teken) en er is hevig gevochten! De verovering van het vijandelijke hoofdkwartier voelde heerlijk (zeker omdat het andere team van de andere kant aan bleek te vallen, en de halfgare frikadellen (dit is nu al de derde keer dat ik daar over begin!) waren overheerlijk!

Al met al wel een leuke dag, we gingen uiteindelijk in het stikdonker weg (ook cool!) en komen zeker terug. Het terrein heeft veel potentie, en de Limburgse Garde? Ach, die jongens komen er wel… Ze hebben er duidelijk zin in! (Als ze volgende keer maar koffie regelen!)

Foto’s van die dag vind je hier en hier

TH_Wargod => The Hunters

 

Plastieke bollekes bij Commando 16 mei 2004

Afgelopen zondag (16 mei) was het dan eindelijk zo ver! Eindelijk Airsoften! Na anderhalf jaar wachten op een kans…En wat was het leuk / tof / spannend / kicken / etc.!

Maar laat ik bij het begin beginnen..

Nog eerder dan de afgesproken 06:00 stond Crazy al bij mij voor de flat. 10 minuten later zat Repo achterin en een uur later was het gezelschap compleet met Cyrus50 erbij. Na enige hilariteit over ‘standaard-verkeerd’ rijden viel het allemaal reuze mee en waren we bijna een uur te vroeg op het afgesproken verzamelpunt. Het was voor ons allen een terrein waar we nog niet eerder geweest waren, dus de verwachtingen waren hoog gespannen. Toen we allemaal als een treintje achter de man van Command0 Airsoft aanreden wisten we na het zien van een pikzwarte Humvee terreinwagen dat we op de goede plek waren aanbeland!

Helaas bleek er voor mij geen huurwapen beschikbaar te zijn. En zonder wapen… tsja… Zonder wapen kun je vrij moeilijk Airsoften! Uiteindelijk kreeg ik een reservewapen. Dan moest ik alleen wel genoegen nemen met een MP-5SDA3 met een kapotte voorkant, losse demper, missende spangreep en verder had het wapen geen korrel meer. Ach, ik was allang blij dat ik niet met BB’s hoefde te gaan gooien. (Volgende keer een blaaspijp meenemen voor als er weer geen wapen is! LOL).

En gelijk uitproberen natuurlijk… Ik laadde het magazijn, bracht de eerste ‘kogel’ in de kamer en zette de vuurselector op automatisch vuur. Nadat ik het wapen stevig met beide handen had vastgegrepen richtte ik op de bossen voor mij, die dienden als test-schietbaan. Op het moment dat ik de trekker overhaalde spuwde het wapen vuur en met een oorverdovend lawaai sproeide het zijn kogels het voorterrein in! Een blinkende stroom hulzen regende naast mij in het zand en het wapen schokte in mijn handen en… en… euh… oh. Oke. Verkeerde verhaaltje. Even opnieuw:

Ik hield het plastic speelgoedwapentje met gestrekte arm voor mij uit en hoorde: “Plop-plop-plop-plop-plop…” Als zachte tikjes. Er tuimelden wat witte balletjes in de bosjes voor mij. Kijk, da’s nu Airsoft zoals een vuurwapenschutter dat beleeft. Later bleek dat de BB’s nog best wel ver vliegen, en dat ze redelijk aankomen, maar de eerste indruk was nogal ‘wennen’ voor mij.

Dan maar snel in mijn camouflagepak klimmen. (Vlekjespakje zoals mijn lieve vriendinnetje dat noemt.) Kijk, loop je eenmaal rond in Woodland, met je Tactical vest en een beenholster, en smeer je eenmaal de camouflageverf op je gezicht, dan voel je je vanzelf al een stuk stoerder! Ondertussen was er nog een huurwapen gearriveerd, dus ik ben snel gaan ruilen. De MP-5SDA4 die ik toen kreeg had alle bovengenoemde nadelen gelukkig niet! Na enige uitleg en het uitgebreid bewonderen van de uitrusting en wapens van anderen was het tijd voor de eerste ‘skirm.

Ingedeeld in twee groepen (wij zaten in groep ‘B’) gingen wij als tweede op pad. Daar loop je dan! Met een wapen in de hand en een gevoel van: “De eerste de beste die z’n kop laat zijn schiet ik overhoop!”. Het volgende moment tikte er iets met een flinke vaart tegen mijn boonie-hat en was ik ‘dood’. Enkele tegenstanders waren zodra het spel begon terug richting het verzamelpunt gelopen en hadden zich kunstig verstopt in een hinderlaag. Damn! Nog geen minuut gespeeld, en geen schot gelost! En ik was niet de enige, want ook Cray en Cyrus50 mochten gelijk terug naar de safety-zone. Alleen Repo had zich onmiddelijk op de grond laten vallen, was om de heuvel heengeslopen en had zelfs nog drie ‘kills’ gemaakt alvorens strijdend ten onder te gaan (overigens de beste prestatie van de gehele dag).

Wat een begin! De volgende ronde was ik alvast een stuk voorzichtiger, en bleven we dicht bij elkaar. Crazy bleef in het basiskamp achter om zijn gun na te kijken, en wij slopen door de haast ondoordringbare struiken. Of eigenlijk moet ik rimboe zeggen, zoals de Belgen daar deden. Want er was bijna niet doorheen te komen. Het terrein is niet zo gek groot, maar wel erg, ERG heuvelachtig. Vooral in de diepe dalen is het erg spannend. Alleen je weg vinden is niet zo gemakkelijk. Nadat we keurig in formatie het gebied doorkruist hadden zijn we op een heuveltje aan de rand van een klein watertje stilgehouden, en hebben we via de portofoons die ik had meegenomen contact opgenomen met de rest van de groep. In totaal denk ik dat we er zo’n 15 tot 20 minuten in hinderlaag gelegen hebben terwijl we om ons heen alleen vage geluiden van gevechten hoorden. Wel erg spannend. Je hoort stemmen, je hoort aanvallen over je radio, maar zelf zie je niets en kun je niets doen.

Ons heuveltje kwam aan twee kanten uit op een weg, en in onze rug was de rand van het speelveld (een hoge aarden wal) en aan de andere kant liep het heuveltje nog ietsjes op en dan steil omlaag. Toen we uiteindelijk contact maakte met de vijand monde dit uit in een hevig gevecht waarbij een 4de teamlid met zijn Steyr AUG te hulp schoot. Repo raakte zonder munitie en terwijl hij zich terugtrok nam ik snel zijn plek over om die kant onder schot te houden. Ineens voelde ik overal op mijn lichaam BB’s inslaan, en klonken overal om mij heen verbaasde kreten. Een lid van team ‘A’, de vijand dus, was tegen de steile kant van het heuveltje opgeklommen en maaide ons alle vier met een lange salvo uit zijn M4 neer… Rot, dat wel, maar wat was dat spannend!

En het smaakte naar meer… Capture the flag en nog wat types missies wisselden elkaar de gehele dag af, en elke keer in het basiskamp zorgde je dat je even iets at en vooral dronk. Wat voor heel Belgie een prachtige dag met zonnig (strand)weer geweest moet zijn, was voor ons een dag dat we in de dampende hitte lagen en onze uitrusting langzaam een leek te worden met ons licheem als een zweterige massa. Maar als je door de modder tegen een heuveltje omhoog klautert, met overal een groot gevecht om je heen, teammaten die sneuvelen, enzovoorts, dan boeit dat niet. Dan ga je door. En door. Totdat je ‘dood’ bent. Of gewonnen hebt.

En wat ben ik vaak doodgegaan.. Uiteindelijk kan ik me herinneren welgeteld 1x gericht op een vijand geschoten te hebben, en heb ik op de de gehele dag geen enkele ‘kill’ gemaakt. Helaas. Het is dus echt waar dat je dit vaker moet doen wil je op een gegeven moment gaan ‘zien’ dat er bijvoorbeeld iemand zit. Ach, ik heb me voorgenomen veel te gaan oefenen .

Ook deze dag liep natuurlijk een keer ten einde, en dat was maar goed ook, want we konden geen heuveltje meer zien! Ik betaalde met genoegen de huur van de gun (30 Euro) en de extra munitie (500 BB’s voor 14 Euro) en begon aan het inpakken van mijn gear en het zo goed en kwaad als dat ging schoonmaken van mijn gezicht. Eigen schuld dat ik de camouflageverf ook in mijn oren wilde smeren voor een goed effect. Lang leve de doekjes van Repo! Terug in de auto kon ik in ieder geval niet meer (zoals me eerder op de dag overkwam) in een nest rode mieren gaan liggen… En in de auto waren ook minder brandnetels. Wat er gelukkig wel was? Een hamburger-restaurant! Effe lekker snacken in een plaatselijke fastfoodketen deed ons weer helemaal opleven.

Wat ik er van vond? GAAF! Of ik weer wil? Wanneer vertrekken we! Op naar de 20e Juni bij AA!

Tot ziens op het veld!

TH_Wargod => The Hunters

 

Toekomstige evenementen

Er zijn momenteel geen toekomstige events.

Verkoop Hoek

Geen categorieën gevonden.

Te koop aangeboden:

Er zijn geen advertenties die voldoen aan uw zoekcriteria.