Verslag van het evenement van Zondag 22 Augustus 2004 te Schoten(BE)

Georganiseerd door Military Xperience.

Verslag door: TH_Wargod => The Hunters

Foto’s van/voor en door de hunters gemaakt van deze dag vind je hier
De 22e augustus was het eindelijk zo ver. De dag dat TaZ mij ophaalde voor onze ‘The Hunters’prive-shooting! Oh nee… De dag dat TaZ en B2K zich versliepen, we allemaal toch nog op tijd waren, en het veld moesten delen (cq vechten tegen) een hoop cheatende n00bs, i.p.v. prive te werken aan onze team-skills…Omdat de mensen van Commando zo slim (?) waren geweest om het terrein dubbel te boeken, speelden we die dag met de Limburgse Garde mee. Da’s niet echt een groep of clan, maar meer een soortement van bedrijf (Military X-Perience) dat skirms organiseerd. Voor N00bs dus. Helemaal niet erg, het leuke was dat er meer verzorgt werd dan Commando normaliter doet, maar het was wel duurder. Tevens was het de eerste keer voor The Hunters-leden ThePriest en Born2Kill. Die laatste moest bij TaZ blijven slapen om er bij te kunnen zijn, en dat ze zich beiden versliepen ga ik niet nog een keer typen . Het hele schema van wie-met-wie mee zou rijden liep uiteraard in het honderd (Hunter-traditie ), maar uiteindelijk waren we er allemaal als eerste. Ik zei toen nog: First In, Last Out…

Onderweg hadden we de nieuwelingen al snel omgedoopt tot ‘Pvt.Pyle’ (Born2Kill) en ‘Kadaver’ (ThePriest), en uiteraard hadden de heren er geen flauw idee van wat er zou gaan gebeuren… Ignorance is bliss, denken we dan maar! Het enthousiasme was er in ieder geval.

Anyway, o.a. door de campingtafel van TaZ (de ‘behangtafels’ waren er niet!) konden we snel beginnen ons op te maken voor de dag. Natuurlijk moesten we een hoop tips geven over hoe je je kleding en uitrusting draagt, en niet te vergeten de wapens, ook wel zo gemakkelijk. Het opbrengen van de camo zorgde ook voor hilarische taferelen, maar uiteindelijk waren we dan toch klaar voor een snelle wandeling over het terrein. En dat viel natuurlijk even tegen! Het gevloek was niet van de lucht, en zelfs diegenen die hier al (vele malen eerder) waren geweest viel het op dat de heuvels nog hoger leken, en de dalen nog dieper, en de begroeing nog dichter… Een mooi moment voor de ‘doop’ van de groentjes! BB’s op je lijf, zelfs in semi, komen lekker hard aan, en dat hebben ze geweten ook. Aldus gedoopt kon de eerste missie beginnen.

Een klassieke Defend-missie. Wij beschermen de brug, graven ons in, en zij moeten hun vlag op onze brug plaatsen. TaZ, B2K en ik namen de kant van Hamburger Hill, richting de brug. op precies te zijn, langs het paadje aan de achterkant. TaZ nam het midden, ik zat aan de aan de rand van de open plek, en B2K bij de bunker in de hoek, om als de sodemieter naar ons toe te komen zodra hij enige bewging van de vijand zag. En dat duurde nog wel even. En B2K maar roepen naar ons, en wij maar roepen dat hij toch vooral STIL moest zijn… Maar gelukkig was het toen nog niet begonnen. Radiocontact met de andere verdedigers ging overigens niet lekker, veel berichten leken niet door te komen. Anyway, Even na het begin van de missie kwam B2K buiten adem aanhollen, en we gingen op een heuveltje liggen om de aanvallende ploeg te ‘ambushen’. Maar ze kwamen niet langs de rand van het terrein, maar over Hamburger Hill. Ik lag goed beschermd vn die heuvel af, B2K had minder geluk. En hij werd niet maar 1x geraakt! De aanvallende ploeg dacht dat ze met zijn ‘kill’die kant ‘schoon’ hadden en gingen verder, in de richting van de brug. Hun commander, een Marinier met een baret, liep onder mij langs in de richting van de brug…

Een full-auto salvo uit mijn M4 deed hem wegduiken, en hij werd blijkbaar niet geraakt. Minimaal 3 van zijn soldaten zaten echter opvallend achter de zandzakken op Hamburger Hill, en vanwege de boomtop ertussenin en de afstand besloot ik het tegen 3 man niet te wagen te gaan schieten, zeker niet met hun commander nog in leven. Mijn enige kans was om weg te komen. Richting de brug, of richting de bunker achterin… Gedurende het gevecht had ik TaZ al meerdere malen opgeroepen te versterking, maar hij was nergens te bekennen. De commander zat naar mijn idee tussen de brug en mij in, dus ik besloot de andere kant op te ontsnappen. Een hele tijd keken de n00bs op de hamburger Hill de andere kant op, maar mijn geluk duurde niet heel lang en een van hem zag mij en haalde mij neer.

De tweede skirm hadden beide partijen een basis met een flag, en was er een koffertje verstopt in het veld. Punten kon je scoren door A). Kills te maken, B). De vijandelijke commander te doden, C). het koffertje in handen EN in jou basis te krijgen of D). de vijandelijke basis te veroveren, en hun vlag mee te nemen naar jouw basis. Wij besloten met z’n allen het koffertje te laten voor wat het was, en ons te focussen op de basis van de tegenstander en de verdediging van ons eigen stekkie. Dit o.a. vanwege het feit dat zij waarschijnlijk dichter bij de koffer waren (die lag in de buurt van de brug), en met veel meer manschappen.

Het duurde weer vrij lang voordat de missie begon, ik zal straks uitleggen waarom, en op een gegeven moment dachten we zelfs dat de missie al begonnen was! TaZ en ik voegnden ons bij een aanvalsteam met o.a. ‘Jo’, terwijl Repo, Cyrus en ons eigen kannonenvoer achterbleven om de vlag en Crazy – onze commander – te beschermen. Ons plan was als volgt: Terugrennen in de riching van de safety-zone, en van daaruit als een gek naar hun basis. En wij waren niet de enigen. Na de heuvel opgeklommen

te zijn, kwam de safety-zone in zicht, samen met een team van 5 of 6 hard rennende LG-ers die op hetzelfde idee gekomen waren, maar dan omgekeerd! We lieten ons in de bosjes vallen, ze hadden ons niet gezien, en ik schoot er weldra een in de rug nadat hij mij gepasseerd was. Ik trok mij gelijk terug in het struikgewas, maar 3 man vond mij snel daarna en schoot van zeer dichtbij op mijn hoofd.

Bij deze missie moest je je melden bij de spelleiding als je geraakt was, en dan mocht je het veld weer in, naar je eigen basis. Zo gezegt zo gedaan. De basis werd al vrij goed verdedigt, maar aangezien ik TaZ al kwijt was voordat voorgenoemde vuurgevecht losbrak, ben ik alleen op pad gegaan. En deed iets heel onverwachts. Ik ben onderaan Hamburger Hill gaan zitten, naast het moerasje. Zo kon ik de bovenkant van de heuvel zien, de uitgang van het paadje achterom, en om de heuvel heen indien nodig. Een wereldplek. Er liep een Marshall langs die mij totaal niet zag, en na lang wachten viel een groep van een stuk of vier LG-ers onze basis/bunker aan. Ik heb er minimaal 1 in de rug kunnen schieten, en de snelheid van die aanval gestuit, en ik denk dat die jongens nog steeds niet weten waar dat vuur vandaan kwam . En toen was er beweging op de heuvel boven mij…

Takken braken, hoop lawaai, vlak naast mij! Mijn wapen in de aanslag hielp erg weinig want er rolde een zandzak van de heuvel af… :-S. Maar ik schrok wel! Haboo en zijn maat kwamen een minuut of wat later door het moeras heen, en ik vertelde dat er minimaal 1 iemand op Hamburger Hill zat. Zij vertrokken er rechtsom de heuvel naartoe. En toen bleef het lang stil. Overal. Ik had nu bijna 360 graden om mij heen in de gaten te houden, en ik dacht erover te vertrekken. En toen zag ik heel eventjes de loop van een Kalashnikov over de zandzakken uitteken… Fluisterend even contact gehad met Cyrus op de heuvel recht daar tegenover, maar die dacht dat daar niemand zat… Dus ben ik langzaam, heel langzaam, tergend langzaam de heuvel opgekropen.

Gedeeltelijk op mijn rug, en grotendeels door het zand, want dat maakt het minste herrie. Geloof me, de adrenaline spoot door mijn aderen! Eenmaal boven kroop ik tegen de zandzakken, en hoopte dat de persoon bovenop niets door zou hebben, of de andere kant op zat te kijken…

Hij zat pal naast mij. Op nog geen meter afstand. En had niets door. Ik moet wel als een engel der wrake in een oogwenk boven hem uitgetorend zijn, als een silhouet tegen de blauwe lucht. En toen een full-auto salvo BB’s over zijn hele lichaam. Hij riep niet eens ‘Hit’. Ik schoot uiteraard niet op zijn hoofd, maar met ‘Pang’ roepen kom je er met de n00bs van de LG niet. Helaas.

Dat heeft gedurende de dag nogal eens voor problemen gezorgt overigens. Ik denk dat bijna iedereen van Team Holland wel heeft geklaagd, al dan niet bij de spelleiding, over het spelgedrag van de tegenpartij. Klachten?

– Geen hit roepen, maar wel netjes het veld uitgaan.
– Hit roepen, het spel uitgaan, en gewoon na 10 meter weer de bosjes in en doorspelen.
– Wel ‘Au’, ‘Shit’ of eender welke krachtterm roepen, soms zelfs geschrokken naar een geraakt lichaamsdeel grijpen, maar geen hit roepen, en al helemaal niet toegeven dat ze geraakt zijn… :-S

Erg jammer, want enkelen van ons, onder andere TaZ, konden zich daar flink over opwinden. TaZ is zelfs enkele keren het veld uitgelopen omdat hij mensen letterlijk en figuurlijk ‘overhoop’ geschoten had, maar dat niet toegaven cq doorspeelde. Maar daar is niets aan te doen he! Wel een van de redenen dat ik zelf liever met ervaren mensen speel, want die weten dat het hele spelletje valt of staat met hoe eerlijk je het speelt.

Nog even iets over de Limburgse Garde, de organisatie was perfect, leuke missies, goede catering, en wat kleine puntjes ter verbetering. Er was namelijk maar EEN spelleider die de missies uitlegde. Dus: Groep meenemen, naar beginplek toe, uitleggen, teruglopen, andere groep meenemen, naar hun beginplek toe, weer uitleggen, en teruglopen. Erg tijdrovend! Daardoor duurde het soms even voordat de missie eindelijk begon. Verder timmeren ze hard aan de weg! Hun teams werden geleid door 6 ervaren spelers, wij waren met nog enkele anderen OpFor (Opossing Forces) voor de hele dag. (Team Holland). Aantallen? Limburgse Garde 6 ‘veteranen’ en 15 n00bs, Team Holland 13 ‘veteranen’ en 2 n00bs…

Leuk detail: Gedurende de dag is er regelmatig een klein vliegtuigje overgevlogen. Nu gebeurd dat daar regelmatig, maar deze had de toepasselijke registratiecode: OO-WAR! LOL.

Om mijn voorgaande verhaal even af te maken, vlak na die kill kwamen HaBoo en zijn maat de Hamburger Hill op, en gezamelijk hebben we daar nog enkele spannende momenten meegemakt! Vechten, terugtrekken, zoeken, enz. Erg mooi moment van de dag!

En toen was het tijd voor de lunch, mede vanwege het feit dat de we de missie verloren. Zoals al eerder aangegeven, dat was wel oke. Er waren broodjes frikandel of hamburger te krijgen, en genoeg drinken, en dit alles tegen schappelijke prijzen. Verder was iedereen nogal gecharmeerd van de kokkin, maar men had geloof ik al snel door dat dat de vrouw van de spelleider was… Ze wilde in ieder geval graag even lachen voor de foto!

Na de lunch een snelle ‘verover de vijandelijke basis’-missie, met ons als verdedigers. Vervolgens twee klassieke Hamburger Hill missies, waarvan we de onze overigens spannend gewonnen hebben. We hebben ze netjes middels een omtrekkende beweging van meerdere flkanken aangevallen, en uiteindelijk hebben enkelen onder luidkeels geschreeuw de stellingen veroverd. Gelukkig zonder bajonetten. Dus net geen ‘Platoon’.

Aan het einde van de dag zijn er nog vele foto’s genomen van The Hunters als team, en van de leden apart, maar dat vind je allemaal in de foto-gedeeltes op de site. En we waren als laatsten weg… Inderdaad: First In, Last Out!

Kortom, ondanks enige frustratie van tijd tot tijd, kunnen we de volgende balans opmaken:

– Onze n00bs zijn volgende keer geen n00bs meer!
– Military Xperience doet z’n best om het allemaal strak te organiseren.
– Soms is OpFor zijn leuk.
– Wanneer gaan we weer?

Jullie trouwe oorlogsverslaggever,

TH_Wargod => The Hunters

 

Geplaatst in AirsoftReviews, Evenementen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *