Operation Rolling Thunder. Het weekend van 31-7-2004/1-8-2004.

Verslag van het evenement in het weekend van 31-7-2004/1-8-2004.

Georganiseerd door Airsoft Brugge

Eerst even dit voor ik verder ga met mijn verhaal.. Hoewel ik me prima hebt vermaakt ga ik zo nu en dan misschien wat negatief zijn. Dit is naar niemand toe persoonlijk bedoeld. Het is gewoon zoals ik het evenement en alles er omheen heb ervaren. Het is dus mijn persoonlijke mening.

Man! Wat had ik hier een zin in zeg.. Altijd als er een 24 uurs game was kon ik niet ivm werk en/of andere soms erg irritante dingen… Maar nu viel dit evenement precies in mijn vakantie dus ik kon en ging!!

De aanloop naar het evenement werd heel leuk opgebouwd door de heren van ASB door zo nu en dan een klein beetje info te geven op hun forum. Helemaal verlekkerd iedere dag het forum tsjekkend op meer info.. Dat gaf mij al aardig wat voor-pret πŸ™‚

Vrijdag had ik alles al klaar gezet. Mijn vrouw vond het overdreven wat ik mee nam maar als ik ga spelen heb ik altijd 2 of 3 tassen met zooi.. Alleen nu een tent en een mafzak erbij. Het leek in ieder geval meer als dat het was. Nog even de fora gelezen of er nieuwtjes waren en nog een x de regels van Brugge door genomen. Tijd voor bed.. Om 6:30 staat Kem voor de deur..

Zoals altijd voor een skirm was ik vrij vroeg wakker.. 5:00.. Ik heb helemaal geen wekker nodig πŸ˜› maargoed.. Ik mijn bed uit, rustig aan om niemand wakker te maken en naar beneden. Nog even een laatste tsjek. Had ik alles bij me?? Nog wat bammetjes gemaakt, brugge forum nog even bekeken en dan is het 6:30. Zoals gewoonlijk was Kem precies op tijd. Zijn auto geladen en op richting Operation Rolling Thunder!!!!! We moesten eerst nog even langs Aywaille om Kem zijn wapens op te halen en vandaar gingen we naar ORT. Wat een verschrikkelijk mooie omgeving.. Elke keer als ik daar ben kijk ik mijn ogen uit :o)

Rond 9:30 kwamen daar waar we zijn moesten.. Het was er al gezellig druk en snel zagen we al wat bekende gezichten. Na het standaard handenschudden en de gebruikelijke babbeltjes hebben we ons gemeld bij de organisatie en ons “afstand van verhaal” ingeleverd ( Leuk he? Dat vlaams πŸ˜€ ) Na ook de BBB’s te hebben afgerekend hebben we onze spullen in een busje geladen, de auto in een weiland geparkeerd en werden we meegenomen naar het terrein.

De wandeling naar de safezone was pittig… Man wat is dat terrein groot! en mooi πŸ˜€ Na een stevige wandeling kwamen we bij de safezone en konden we beginnen met het opzetten van onze tenten.. De spullen uit de bus lagen allemaal al klaar. Het was even je eigen zooi er tussen uit vissen en opbouwen die handel πŸ™‚ Al snel een leuk plekje gevonden, mijn tentje opgezet en omgekleed.

Voor foto’s ga je naar de Airsoft Brugge website
Na me omgekleed te hebben was het zo goed als tijd voor het nog een keer door nemen van de verschillende regels, de teamverdeling en gelijk de eerste missie briefing. Nadat de 2 teams bekend waren en de teamcaptains waren gekozen werden we meegenomen het enorme bos in. De eerste missie was om op een bepaald deel van het terrein een hoofdkwartier, een nuclear opslagruimte en een gevangenis te maken. Deze mochten niet te dicht bij elkaar zitten. Deze werden gemarkeerd dmv tape, bordjes en om het af te maken een vlag πŸ™‚ Na het opbouwen konden we gaan zoeken naar de vijand en hun lokatie(s)

Hier bleek al heel snel dat het terrein voor een aantal mensen toch al iets te groot te zijn. Er kwam niet snel genoeg actie.. Maar we gingen toch stug door en toch nog vrij snel was er contact. Na wat heen en weer ge-ren met het nodige aan rondvliegende bb’s hoorde we het gameover signaal. Simpele maar toch ook erg leuke missie πŸ™‚

Allemaal even bijkomen in de safezone… Snel wat te eten pakken, nog even de veldflessen bijvullen en klaar maken voor de volgende missie. Ook hier weer hele leuke missie kaarten met duidelijk opdrachten. Zoek in de 3 aangegeven dropzone’s naar vaten met nuclear materiaal. Deze vaten zijn niet te verplaatsen zonder de speciale handschoenen die ook in 1 van de dropzone’s liggen. Dus de bedoeling is om eerst de handschoenen te vinden. Daarna opzoek te gaan naar de 2 vaatjes en deze naar onze opslag te brengen. Lijkt een duidelijke en simpele opdracht πŸ˜€

We vertrokken naar het startpunt en splitste op in de van te voren afgesproken teams. Ieder team op pad richting een dropzone in de hoop de handschoenen te vinden maar ook om gelijk de vaatjes te lokaliseren voor als we de handschoenen hebben gevonden. Na ongeveer een klein uurtje te hebben rond gehobbeld in dat enorme terrein hadden wij nog steeds niets gevonden. Weer liepen hier wat mensen te mopperen dat het terrein te groot was.. zucht.. Maar ok.. we gingen door en via de radio kwam het bericht dat de tegenpartij gespot was. Wij er op af en knallen met die ballen.. Wij lagen in een greppeltje met behoorlijk wat tegenstanders veilig achter de bomen verstopt.. Na wat nogal hoogmoedige actie’s van ons, die dus totaal nutteloos waren ;o) is er een lid van ons team geraakt. Daar stond hij dan.. in het bos.. Onze medic kon hem niet benaderen zonder zelf geraakt te worden. Hier werd de leiding even door een “pro” overgenomen en hij stelde voor om in paren naar voren te gaan, elkaar dekking gevend, en zo de medic naar onze gewonde te begeleiden. Paren waren in gedeeld. De afspraak was 1 paar rennen de rest dekkingsvuur gevend. Paar 1 loopt een paar meter en gaat liggen om dekkingsvuur te geven zodat de volgende naar voren kunnen.. en zo ging dat om en om tot we met de medic bij onze gewonde waren. De gewonde werd geholpen en we trokken ons op dezelfde wijze terug naar “ons” greppeltje.

1 maal in het greppeltje hadden we via de radio vernomen dat er wat mensen van ons in de buurt waren en of we allemaal bij elkaar wilde komen om dan onze tegenstander uit de bossen te jagen. Het enig probleem was dat we langs de tegenpartij moesten om bij onze teamgenoten te komen. Ook hier nam onze “pro” de leiding op zich en gingen we op een rij in de greppel liggen… ongeveer 10 mtr afstand.. de laatste van de rij ging rennen naar het begin van de lijn en onderweg aan de mensen aangevend welke positie die persoon op dat moment in de lijn had. Dus de laatste ging rennen.. tikte de man na hem aan en zei “laatste”. Tegen de persoon daarnaast “1 na laatste” en dan maar rennen tot aan het begin.. dus ongeveer 10 mtr voorbij de eerste man. De rest van de groep gaf dekkings vuur. En zo gingen we het hele stuk door… Op deze zeer vermoeiende maar wel werkende manier kwamen we bij onze teamgenoten. Die zaten op/rond wat boomstammen op ons te wachten. Ik ben daar maar even ergens gaan zitten.. Kan wel merken dat ik wat mijn conditie betreft niet helemaal meer goed zit πŸ˜€ Wat was ik moe πŸ˜€ Het waren leuke moves maar vermoeiend voor deze ouwe man ;o)

Maar om nog even verder te gaan.. Eenmaal samen begonnen we op te trekken en drongen we onze tegenstander steeds verder terug. Het lukte ons om 2 medics van hun uit te schakelen. We jaagden ze steeds verder de bossen in.. We maakte ons klaar voor de genade klap toen het signaal game over klonk. Sjit.. weer ruim 2 uur voorbij.. En we hoorden toen dat we de missie nog verloren hadden ook. Terwijl wij lekker aan het stoeien waren is het een klein groepje van de tegenpartij gelukt om de handschoenen en vaatjes veilig te stellen… suks.. Maar wel kewle actie’s :o) Had wel pijn mijn voetjes…

Tijdens deze missie had iemand de pech om in een bijennest te gaan staan… Dit werd duidelijk niet gewaardeerd door die beestjes en zowel hij als de persoon die hem wilde helpen hebben wat bijensteken opgelopen. Door dit voorval werd het spel even stilgelegd en zijn deze 2 heren even naar een dokter gebracht. Wij speelde daarna weer verder.

Terug in de safezone was het pauze.. Het eten zou zo komen dus een beetje kletsen hier en daar. Ook werd er door wat mensen wederom geklaagd dat het zo groot was. Ik blijf dat een beetje vreemd vinden omdat de heren van ASB al vanaf het begin hebben aangegeven over een 1kmΒ² groot terrein te beschikken. Het is net of mensen schijnbaar niet weten hoe groot dat nu werkelijk is…

In deze vrij grote pauze was het ook even tijd voor het eerste deel van de loterij. Een aantal mensen wonnen diverse leuke prijzen waaronder een brugge polo, redwolf polo’s en redwolf caps. De 2 hoofdprijzen werden nog even bewaard voor na het eten πŸ™‚

De warme maaltijd was gekomen en volgens velen goed te eten. Ik had zelf eten meegenomen en nadat dat naar binnen gewerkt te hebben ben ik even in mijn tent gaan liggen om een beetje bij te komen van die vermoeiende missie.

Na de maaltijd kwam het laatste deel van de loterij.. Nadat de 2 gelukkigen hun prijzen in ontvangst namen werd er geroepen je klaar te maken voor de volgende missie.

De derde missie was weer leuk gevonden. Er moest gejaagd worden en dat ging mbv een gps systeem πŸ˜€ We verzamelden bij het chalet in het midden van het terrein. Daar stond een laptop en werd ons uitgelegd wat de bedoeling was. Een paar man blijven in het chalet en volgen op de laptop de lokatie van een groep je van de tegenpartij.. Dit werd dan via de radio doorgegeven aan onze jagers die op hun beurt probeerde die groep van de tegenpartij uit te schakelen.

Terwijl onze jagers op pad waren en door onze man in het chalet de juiste richting op werden gestuurd, bleef het groepje waar ik bij zat achter bij het chalet om deze te beschermen. Wij hadden geen moeilijke taktieken.. We bleven in de buurt van het chalet. Al vrij vlot na het startsignaal bleek dat er zich een groepje had verstopt vrij dicht in de buurt van het chalet. Snel trokken we het bos en gingen we gelijk in de aanval. Soms is de aanval zeker de beste verdediging en in ons geval helemaal.. Al snel hadden we een behoorlijke groep mensen uit geschakeld. Klein nadeel was dat hun medic zich niet of nauwelijks liet zien en constant de gewonden weer heelde.. Dit kon zo niet doorgaan natuurlijk.. Wij zoeken naar hun medic om die uit te schakelen en al snel werd hij gezien. Een grote groep ging op hem af en het lukte hun om de medic uit te schakelen. Nu was het aan ons om de rest van de tegenstanders aan te pakken. Dit gaf een behoorlijk leuk “van boom tot boom” gevecht waarbij door beide partijen leuk en sportief werd gespeeld. Over en weer hoorde je hit gebrul en had onze medic het steeds drukker.. Ik besloot om in de buurt te blijven van onze medic om hem zo nog wat dekking te kunnen geven. Onze tegenstanders probeerden nu namelijk hetzelfde bij ons te doen.. de medic uitschakelen.. Na een tijdje stond er een aardig groepje tegenstanders bij het chalet ( ook een safezone ) Zij waren geraakt en zaten zonder medic.. Wij hadden gelijk door dat er niet zoveel mensen meer in “ons” stukje bos konden zitten dus gingen we op zoek.. Langzaam gingen we naar voren.. Van boom tot gat, van gat tot boom en op eens… TIK TIK TIK.. BB’s op mijn rug. HIT!!

Onze medic was ook geraakt dus was het 10 min op de plaats blijven staan en na die 10 min naar een safezone. In dit geval ging ik naar het chalet. Daar stonden ook nog wat mensen van het andere team en spraken we af hun eerst te laten gaan en dan wij weer het spel in. Dit ging dus even iets anders als gepland.. Via de radio had een andere groep van ons team om hulp gevraagd omdat ze behoorlijk onder vuur lagen. Een 4tal mensen van onze groep gingen snel hun kant op om de boel te versterken. De resterende mensen namen weer hun posities in rondom het chalet om deze te beschermen. Het was inmiddels al behoorlijk donker geworden in het bos.. Nu gebeurde er helaas niets meer.. Geen tegenstander meer gezien tot aan het eindsignaal.. en ik vond dat helemaal niet erg.. Ik was een beetje moe ;o)

Na het eindsignaal was het verzamelen bij het chalet, even de zaklampjes halen bij de tenten. Nog eens flink inspuiten met antibeestjesspray want er waren heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel “bloedzuigende-en-zeer-irritant-zoemende-beestjes” Maar dat hoort in een bos ;o)

Bij de volgende missie mochten wij ons ingraven en mocht de tegenpartij ons gaan aanvallen.. Zoals vaak in het donker is een zaklamp wel handig. Maar het is niet handig als iedereen met zo’n ding alle kanten op schijnt.. Soms zie je zonder lamp beter als met lamp. Het was volle maan en men onderschat vaak het menselijk oog πŸ™‚ Maargoed al snel hadden we allemaal een leuke plek gevonden en was het wachten op de tegenstander. Natuurlijk deden die hetzelfde als wij (spelen met de lampjes) en werden ze al snel gezien door ons.. Ze stuurden een aantal mensen vooruit om de boel te verkennen. Ze kwamen over een pad onze richting uit. Wat ze dus nog niet doorhadden was dat wij aan beide zijden van dat pad zaten. Op een bepaald moment flitsten de soms extreem sterke zaklampen aan en openden we het vuur op die paar man die op het pad liepen.. Waren niet te missen en zagen door die felle lampen niet van waar er werd geschoten :o) Was even leuk.. Daarna nog wat kleine schermutselingen maar erg spannend werd het niet meer TOET TOET TOET… GAME OVER!

Allemaal terug naar de safezone.. Ik was op en dook mijn tentje in. Even nog wat gegeten en gedronken en mijn mafzak ingekropen.

Toen ik wakker werd was het al licht.. Vaag want we zouden om 4:00 weer beginnen en dan is het volgens mij nog vrij donker. Dus ik mijn kop wat opgefrist, aangekleed en de tent uit. Wat een heerlijke morgen zeg πŸ™‚ Lekker fris, vogeltjes, geen overdreven gekke geluiden behalve het gesnurk wat uit veel tenten kwam :o) Even een boompje van wat vocht voorzien en maar even gekeken hoe laat het nu eigenlijk was. 6:30! πŸ™‚ Langzaam maar zeker werden de andere mensen ook wakker. Dat we wat langer hebben geslapen had volgens een aantal mensen te maken met de wachtdiensten die gedraaid zijn bij de auto’s. Omdat er een dag eerder banden zijn lek gestoken bij een auto waren een aantal mensen naar de auto’s gegaan om hier de boel een beetje in de gaten te houden. Om die mensen ook nog wat rust te gunnen hebben we dus wat langer door kunnen slapen :o)

Aan alles komt een eind.. dus ook aan onze rust πŸ™‚ “Nog 5 min voor de briefing” werd er geroepen. Ik vlot mijn spullen weer omgehangen.. magazijnen gevuld, accu van mijn wapen nog even getest en ik was er weer klaar voor :o) Omdat er mountainbikers wat kwamen fietsen en een aantal mensen duidelijk hadden laten merken het allemaal toch iets te groot te vinden werd er besloten om de zondag alleen nog maar op 1 deel van het terrein te spelen met wat aangepaste missie’s

Het werd een vlaggeroof.. Simpel.. Maar was fun en knap lastig πŸ™‚ Wij moesten onze basis wederom verdedigen en de tegenpartij mocht proberen onze vlaggen te pakken. Omdat een aantal mensen nog niet helemaal wakker waren of zelfs niet echt meer meededen trok ik mijn eigen plan en ging ergens tussen wat boompjes in een hinderlaagje liggen. Niet veel later kwamen onze tegenstanders. Ze waren opgesplitst en vielen ons van 3 kanten aan. Aan de zijde waar ik lag was het lange tijd rustig.. Gebeurde weinig tot ik wat hoorde… Ik hoorde geritsel, gefluister en dat kwam steeds dichterbij.. “Wat doe ik??”dacht ik bij mezelf.. Ik hield me maar stil en 2 man gingen mij op nog geen 3 meter ieder voorbij. De een links om de bosjes waar ik tussen lag en de ander rechts om. Was een lekker moment.. de kick dat ze je niet zien.. lekkerrrrrr… Maar nu nog afmaken.. Ik wachte rustig tot ze op een veilige afstand waren en schoot bij alle 2 op de reet. BUTTSHOT!!

Na mijn buttshots was mijn plek ook niet meer zo veilig en trok ik richting mijn teamgenoten en probeerden we de tegenpartij terug te dringen.. En dat lukte nog ook!! Enige minpunt was wel dat ze ook de vlag mee hadden ;o) We lost… einde game..

Was weer even rust en voor de mensen die trek hadden was het ontbijt gekomen. Weer even rustig bijkomen. Beetje kleppen. Bak koffie erbij. Het leven is goed ;o)

Na het ontbijt was het onze beurt om de vlaggen te proberen te veroveren. Omdat een aantal mensen geen zin meer hadden kwam er van onze eerder samengestelde groepen weinig terecht en splitste we op in 2 groepjes ipv de eerdere 3. Ik hobbelde gezellig met de heren van Airsoft Gent mee. Na een klein half uurtje door de bossen hobbelen kwamen we bij het vijandelijke kamp en konden we een aantal tegenstanders uitschakelen. Het lukte ons ook om de vlaggen te pakken. Het vervelende alleen was dat we door een tegenaanval gesplitst werden en de persoon met de vlaggen was verdwenen.. Bleek later dat hij geraakt was en onze tegenstanders de vlaggen weer terug hadden. De andere groep van ons team was via de andere kant gekomen en door nu van 2 kanten behoorlijk druk te zetten lukte het ons nu weer om de vlag te pakken en nu ook te behouden.

De laatste missie… Aantal mensen hadden nog maar weinig puf om te spelen.. Er waren er zelfs al bezig met hun spullen inpakken. De laatste missie werd echt een vlaggeroof. Ieder team ( of wat daar nog van over was ) ging 50 mtr het bos in, moest de vlag duidelijk zichtbaar ophangen en proberen die van de tegenstander te veroveren. Wij hadden het idee om maar gewoon op ze te wachten.. Van ons team waren er nog maar een man of 10 over terwijl de tegenpartij toch nog aardig richting de 20 man ging. Omdat ik niet zo’n zin had om maar rustig af te wachten ging ik alleen op pad. Had kaartje bij me.. kompasje.. Kon nix fout gaan πŸ™‚ Dus ik op pad.. Genietend van het goeie weer, het mooie bos.. De stilte.. Na een tijdje rondhobbelen werd de grond wel erg drassig.. Was wel op meer plaatsen zo maar nu wel heel erg. Ach.. ik wist dat het pad vlakbij was en liep stug door. Na nog een paar stappen zag ik het pad en dacht dat het wel goed kwam.. Niet dus πŸ˜› Op een bepaald moment zakte ik steeds verder weg.. Tot mijn kisten zover wegzakte dat het water er via de bovenkant inliep.. Kan je 1 ding zeggen.. als je alleen in de bossen loopt en je zakt in de zachte bodem weg voel je je niet zo prettig ;o) Maar ik kreeg mijn voetjes los en na een paar stappen waarbij de grond weer steviger werd kwam ik uiteindelijk toch op het pad. Met hele natte voeten.. Omdat ik geen zin had om verder te spelen met natte voeten ben ik maar naar de safezone gegaan. Einde game voor HaBoo.

Dus omkleden. Droge sokken en schoenen aan en mijn spullen ingepakt. Ondertussen was het voor de andere mensen ook afgelopen en kwamen ze terug naar de safezone. Ons team had de laatste missie helaas verloren. Nog even met wat mensen gebabbeld, spullen klaar gezet voor het busje.

Na het laden van het busje begon de wandeling terug naar het weiland. Onderweg kwamen nog aardig wat mountainbikers met een bloedgang voorbij… Zijn ook niet bang die mannen…

Aangekomen bij het weiland waar de auto’s stonden was het dag zeggen, handjesschudden en hop richting Nederland!

Ik begrijp heel goed dat ASB op een bepaald moment op alternatieve missie’s is overgestapt. Het late opstaan, de mountainbikers en de vermoeide ORT deelnemers waren daar de oorzaak van dus dat was zeker goed geregeld. Maar ik ben erg nieuwsgierig.. Wat waren de eigenlijke missie’s?? Wat was de bedoeling van de gevangenis?? vragen vragen.. :o)

 

Ik moet zeggen: een top weekend :o) Ik heb me zeer goed vermaakt, het terrein was te gek! De missies waren top! De heren van Airsoft Brugge hebben zeker hun best gedaan!

Waar kan ik me inschrijven voor de volgende?ΒΏ?ΒΏ?

HaBoo

 

toelichting 18-9-2016: dit verslag komt van het oude airsoftreviews.nl. Helaas zijn de foto’s van dit evenement niet meer beschikbaar.

Bewaren

Geplaatst in Evenementen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *