4 September @ Commando, Schoten, skirm van Military Xperience.

– TH_warGOD
– TH_Jihad-Joe
– TH_ThePriest
– MerijnDJ
– ‘Hans’

De dag begon al goed: Dik een uur te laat vanwege het verslapen van beide chauffeurs! En daarna The_Priest ophalen… We waren uiteindelijk pas om tien voor elf op het terrein, en het is maar goed dat de Limburgse Garde pas zo laat begint…

Snel de spullen aangetrokken en geen tijd voor make-up. Daarom ben ik zo bleek op de foto’s! We werden ingedeeld in een groep, eerst bij elkaar, toen gescheiden, toen alleen Hans (Maat van J-J) in een ander team, daarna wij allemaal in de andere groep. Toen werden we als groep een eigen groep, ‘Delta’. Snap je het nog? Tijd om aan die naam te wennen was er niet. Want we waren ineens weer bij de tegenpartij! Ik was ondertussen al met hulp van een baret van J-J tot groepscommandant gebombardeerd, en toen gingen we lintjes halen. Rode. Nee toch gele. Oh nee, beter rode. Op, dus kregen we paarse. En toen toch nog rode. En Merijn kwamt toch ook nog bij onze groep. En de twee die bij mijn groep kwamen werden weer weggehaald, dus we waren – behalve Hans dan – ‘samen’. Sommigen van ons met drie (!) kleuren lintjes! We werden uiteindelijk team ‘Zulu’. Heel strak geregelt LG! :-S

Missie 1: When Trumpets Fade
Anyway, ‘Rob de Marinier’ was onze commandant, en we kregen opdracht stelling te nemen en twee vlaggen in de buurt van de brug te verdedigen. Ik nam met mijn team een kant (aan de HH kant) en ‘Dave’, de andere groepscommandant de andere kant. Rob en zijn groep bleven in het midden voor support waar nodig en de algehele leiding. We lagen op goede plekken, in een ruwe cirkel in dekking, en de beide andere teams zijn helaas weggevaagd en die vlag veroverd. Maar de onze niet! Sterker nog, we hadden niet veel contact en er sneuvelde niemand… Rob voegde zich als enige overlevende bij onze groep en toen was het helaas al afgelopen…

Missie 2: Enemy at the Gates
De vijand had zich samengetrokken langs een langgerekte linie, die zij kostte wat kost moesten verdedigen (inclusief 3 vlaggen bij zogenaamde OP’s). Rob legde ons zijn plan uit. Hij moest op de Hamburgert Hill blijven, maar een snel aanvalsteam moest via de safetyzone een bepaald punt in de verdediging aanvallen. Zodra het signaal klonkt spoedden wij ons er naar toe. In de mission-briefing was wel even kort aangehaald dat de vijand een klein aanvalsteam tegen de Hamburger Hill in mocht zetten, maar wij rekenden niet op snel contact. Helaas. De vijand deed precies hetzelfde als wij, eigenlijk precies zoals bij de vorige skirm! We renden als middeleeuwse troepen op elkaar in, en Jihad-Joe en ThePriest gingen vrijwel direct neer. De rest trok zich snel in de bossen terug, en de vijand voor ons ook.

‘Dave’, de andere groepscommandant trok zich met het achterste deel van de mannen gelijk terug voor een omtrekkende beweging. De groepen waren ineens radicaal anders verdeeld, en ik had plotseling een heel ander team! Snel bepaalde ik 2 ‘scouts’ die gingen kijken of de vijand zich inderdaad (naar verwachting) hadden teruggetrokken, omdat ze met heel weinig waren, en wij met velen!) Langzaam hebben we toen het pad van de oorspronkelijke aanvalsroute vervolgt. Bijna bij de vijand kwamen onze 2 groepen elkaar tegen, er waren wat schotenwisselingen, maar al snel was het pauze. Jammer! Dat had best wat langer gemogen!

Na de pauze besloot onze commandant tot een radicaal andere tactiek. Zijn idee was de vijand keihard te raken met alles wat we hebben, terwijl 3 van de onzen de vijand afleiden aan de andere kant. Erg leuk, om onder zeer geconcentreerd vijandelijk vuur door het hoge gras te rennen, luid schreewend, maar ik kan hj vertellen, we vielen als vliegen! Je hoorde bijna meer ‘Hit’ dan BB’s! Wel spannend om in het gras voor de heuvel te liggen, terwijl er overal BB’s inslaan… Tevens overigens de enige keer dat ik die dag geraakt ben. ‘Hans’, die voor de eerste keer meedeed, zei later dat het erg leuk was voor de vijand. Prijsschieten. Zij zaten achter kratten en pallets en hoefden alleen maar te maaien. Een beetje zoals met een Mg42 op Omaha Beach als er voor je een landingsboot opengaat…

Toen ik terugkwam van de safetyzone hoorde ik de kreten van de volgende aanvalsgolf die geen stap kon verzetten zonder doorzeeft te worden, en ik riep snel merijn bij mij. Ik zei dat ik dit pure zelfmoord vond, en van de verwarring gebruik wilde maken om de vijand ergens in het midden aan te vallen. Onderweg groeide ons groepje, want onder andere ThePriest kwam erbij. De een of andere teammate bevond zich ook in dit niemandsland, alleen, en dat resulteerde in een teamkill. Maar terecht, want ik zou hem even genadeloos afgeschoten hebben, daar, op dat moment, op die plek. Anyway, jammer was het wel, en wij drieen zochten voorzichtig, elkaar dekkend, verder naar de vijandelijke stellingen. En die vonden we. Ik maakte een prachtige lange-afstands-kill dwars door de struiken, op iemands hoofd, en samen met ThePriest en Merijn kwamen we onze ‘afleidings-ploeg’ tegen. Dave en Wesley. Heel langzaam maar wel heel systematisch en efficient hebben we de omgeving ‘schoongemaakt’ en zagen we de vijandelijke vlag… Onder dekking van 3 van ons die de hele omgeving beschoten (Waar is de Minimi als je hem nodig hebt? LOL) dook hij letterlijk vanaf een heuveltje naar de vlag! Eenmaal geland – met de vlag! – rolde hij bliksemsnel terug en onder het luid brullen van “Terugtrekken” dekte Wesley ons met vuur en renden we weg. 4 seconden later ging de hoorn. Einde match!

Ik denk niet dat onze commandat het erg vermakelijk vond dat wij triomfantelijk terugkwamen met de vlag, en ik hem bedankte voor zijn ‘fantastische massale afleidingsmaneuvre’…

Hamburger Hill
Tevens hebben wij de HH-missie twee keer gedaan. De eerste keer waren we de aanvallers, de tweede keer net omgekeerd. Bij de aanval was het behoorlijk spannend, de andere twee teams hadden beide opties die wij gekozen hadden reeds in gebruik voor hun plannen, dus we zijn uiteindelijk niet over de achterkant maar veel meer vanaf de zijkant aan gaan vallen… Oprukken onder support-vuur werkt echt! Dan houden ze hun koppies wel laag! En dan kun je heeeeel dichtbij komen…

Verdedigen ook cool, mijn eerste keer binnen de zandzakken, de sniper bakte er helemaal niets van, en Joachim, aka ‘Jo’ aka ‘Dwarf’ maakte een flinke reeks “Ratatatata”-roepende kills door stilletjes tegen de heuvel op te kruipen… LOL.

Er zou geloof ik ook nog een missie zijn met een generaal en een eliteteam van 10 man en de rest als guerilla’s, maar dat is er geloof ik nooit van gekomen! Wat ik verder nog wil vertellen? Nou, wij gingen na afloop met onze groep nog wat foto’s maken, en filmpjes. De gehele dag was er gekloot met de commnicatie, want mensen gebruikten het verkeerd, hadden VOX aanstaan, of dat uitermate vervelende piepje aan het einde van elke boodschap. De lunch was weer dik in orde, de BB’s weer duur (500x Bioval voor 5,50 Euro), er waren nagenoeg GEEN CHEATERS (dat mag ook wel eens gezegt worden!) en dus uiteindelijk gewoon een topdag.

Ik heb gemerkt dat ik leidinggeven leuk vind, dat blijkbaar (gezien de reacties) niet onverdienstelijk doe, en ik begin een klein beetje het gevoel te krijgen dat ik Airsoft een beetje ‘doorkrijg’… Dus lange leve de fun van nog veel meer skirms!

Jullie trouwe oorlogsverslaggever,

TH_warGOD

TH_Wargod => The Hunters

 

Geplaatst in AirsoftReviews, Evenementen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *